Ρούχα έξυπνα, ρούχα τεχνολογικά προηγμένα, ακόμα και δικτυωμένα! Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν; Κι όμως, ο χρήστης δεν έχει παρά να φορέσει τη μπλούζα του, να πάρει το laptop ανά χείρας και να ξεχυθεί στους δρόμους. Μόλις η μπλούζα εντοπίσει την ύπαρξη του ασύρματου δικτύου αρχίζει να ανάβει! Μάλιστα όσο πιο δυνατό το σήμα, τόσο περισσότερο φωτίζεται η μπλούζα.

Για να καταστεί αυτό εφικτό, ο χρήστης θα πρέπει να έχει εφοδιαστεί με μπαταριές τύπου3 AAA, συνδεδεμένες στο κύκλωμα της μπλούζας, που επιβάλλεται να αφαιρείται κατά το πλύσιμο..!

Όσοι λοιπόν θέλουν να την αποκτήσουν, δεν έχουν παρά να την προμηθευτούν από το internet, μέσω του

http://www.thinkgeek.com στην τιμή των 20 ευρώ.

Στη πρώτη, μας υποδέχτηκαν με επιφύλαξη και αφού τους εξηγήσαμε τον σκοπό της επίσκεψης μας συμφώνησαν, όχι πολύ πρόθυμα βέβαια, να απαντήσουν στις ερωτήσεις μας. Ρωτήσαμε τη διευθύντρια της υπηρεσίας ποια λογισμικά χρησιμοποιούν και η απάντηση που λάβαμε ήταν “διάφορα προγράμματα”. Όταν επιμείναμε να μας πει ποια ήταν αυτά, απέφυγε να δώσει μια σαφή απάντηση λέγοντας μας ότι “τώρα βρίσκονται σε με μια ενδιάμεση κατάσταση καθώς από 1η Ιανουαρίου θα χρησιμοποιούν το Access, ενώ μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαν Windows”. Για να πούμε την αλήθεια, δεν μας διαφώτισε ιδιαίτερα.

Στη συνέχεια, πήραμε την άδεια από τη διευθύντρια, να τραβήξουμε φωτογραφίες. Έτσι, πλησιάσαμε μια υπάλληλο, που εκείνη τη στιγμή συμπλήρωνε μια βάση δεδομένων και της ζητήσαμε να ανοίξει μια κενή βάση δεδομένων, ώστε να πάρουμε μια εικόνα από το πρόγραμμα που χρησιμοποιούσε. Μας αρνήθηκε, λέγοντας ότι αυτό δεν ήταν δυνατό.Φάνηκε να μη καταλαβαίνει τι ακριβώς της ζητήσαμε. Ευτυχώς, μια διπλανή υπάλληλος τη δικαιολόγησε και προθυμοποιήθηκε η ίδια να μας δείξει το λογισμικό.

Εντύπωση μας έκαναν δύο περιστατικά. Πρώτον, οι ασαφείς, αόριστες απαντήσεις της διευθύντριας. Ειδικά το σχόλιο που έκανε για το πρόγραμμα Access, λες και το ίδιο δεν αποτελεί μέρος του όλου πακέτου των Windows, αλλά είναι κάτι διαφορετικό. Δεύτερον, η αδυναμία κατανόησης της παράκλησης μας, από μέρους της υπαλλήλου, να κάνει κάτι τόσο απλό, όπως να ανοίξει μια κενή βάση δεδομένων. Γενικά, διακρίναμε μια μηχανιστική χρήση των υπολογιστών και της τεχνολογίας γενικότερα..

Στη δεύτερη υπηρεσία, ευτυχώς τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. Το προσωπικό πέρα από πρόθυμο να μας βοηθήσει, ήταν και πολύ καταρτισμένο.

Ανέλαβε να μας μιλήσει μια υπάλληλος, που ήταν υπεύθυνη για τη μισθοδοσία. Μας είπε ότι χρησιμοποιούν πέρα από τις εφαρμογές των Windows Office και εξειδικευμένα λογισμικά όπως τα παρακάτω: το BocPay, που είναι πρόγραμμα μισθοδοσίας της Τράπεζας Κύπρου, το e-Banking, πρόγραμμα μισθοδοσίας της Εθνικής Τράπεζας μέσω Internet, το Premium Data και το Data Communication, προγράμματα καταχώρισης δεδομένων. Η υπάλληλος δεν αρκέστηκε μόνο στην απλή αναφορά, αλλά μας έκανε και επίδειξη αυτών.

Προσπαθώ να βγάλω άκρη με το τι γίνεται μα όταν βλέπω πως κάπου πάει το πράγμα κάτι γίνεται και ξαναχάνομαι. Είναι μεσάνυχτα και προσπαθώ να καταλάβω το όλο θέμα μα … Τέλος πάντων δε σταματάω εδώ.

Όποιος έχει βγάλει κάποιο νόημα ας μοιραστεί μαζί μου την άποψή του. Ποιος ξέρει. Μπορεί να μην καταλήξουμε πουθενά, όμως κάτι θα μείνει από την όλη κουβέντα.

Ο διαγωνισμός «Ξεμπλόγκαρε» απευθύνεται σε μαθητές δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων από όλη την Ελλάδα, που φοιτούν σε σχολεία αναγνωρισμένα από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και έχει στόχο να εμπνεύσει τους μαθητές να σκεφθούν, να φανταστούν, να περιγράψουν, να μοιραστούν ιδέες και να παρουσιάσουν το δικό τους «κόσμο» μέσα από το Διαδίκτυο.

Οι μαθητές καλούνται, μόνοι ή σε ομάδες συμμαθητών από το ίδιο σχολείο, να δημιουργήσουν ένα μοναδικό προσωπικό ιστολόγιο (blog) με πρωτοποριακό και συνάμα εκπαιδευτικό περιεχόμενο, διαγωνιζόμενοι για σημαντικά έπαθλα. Η υποβολή των συμμετοχών στον διαγωνισμό ξεκίνησε στις 11.02.08 και τελειώνει στις 16.05.08. Αφού υποβληθούν, οι συμμετοχές – ιστολόγια θα αξιολογηθούν από Ειδική Επιτροπή, η οποία θα αποτελείται από 5 μέλη – ειδικούς επιστήμονες, με μεγάλη εμπειρία σε θέματα Τεχνολογίας, Πληροφορικής και Επικοινωνιών αλλά και στην αξιολόγηση ιστοσελίδων.

Τα έξι καλύτερα και πιο πρωτότυπα ιστολόγια (blogs) θα ανακοινωθούν στην ιστοσελίδα του διαγωνισμού www.kseblogare.gr μέχρι τις 15.09.08 και θα βραβευτούν σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα με πρωτοβουλία των ΥΠΟΙΟ και ΥΠΕΠΘ και παρουσία των μαθητών που θα βραβευθούν. Τα έπαθλα των νικητών είναι χρηματικά και η κάθε κατηγορία θα βραβευθεί με ένα συγκεκριμένο ποσό.

Πιστεύοντας ιδιαίτερα στον αναντικατάστατο θεσμικό σας ρόλο στο χώρο της εκπαίδευσης και σεβόμενοι τον ήδη σημαντικό φόρτο εργασίας σας, επιζητούμε τη συμβολή σας, ώστε οι μαθητές σας να ενημερωθούν για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού «Ξεμπλόγκαρε». Αυτό θα μπορούσε να γίνει είτε μέσω δικής σας ενημερωτικής πρωτοβουλίας, η οποία ενδεικτικά θα μπορούσε να περιλαμβάνει ολιγόλεπτη προφορική ενημέρωση των μαθητών στην τάξη ή ακόμα απλούστερα, εκτύπωση και ανάρτηση στους χώρους του σχολείου της ενημερωτικής αφίσας του διαγωνισμού που μπορείτε να βρείτε στoν ιστότοπο students.Με αυτό τον τρόπο, θεωρούμε ότι και οι δικοί σας μαθητές θα ενημερωθούν με ισότιμο τρόπο και θα θελήσουν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό, αναδεικνύοντας τόσο την πόλη και την περιοχή σας, το σχολείο σας όσο και τις καθημερινές δραστηριότητες και τους προβληματισμούς τους.

Το επάγγελμα του δασκάλου σήμερα δε φαίνεται να έχει απαλλαχτεί από πολλά χαρακτηριστικά του παρελθόντος.

Σε ό,τι αφορά την κοινωνικο-οικονομική προέλευση των δασκάλων οι έρευνες (Βλ. Κασιμάτη Κούλα, Έρευνα για τα κοινωνικά χαρακτηριστικά της απασχόλησης, ΕΚΚΕ, Αθήνα,1991, σελ. 183)  έχουν δείξει ότι προέρχονται από ασθενέστερα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα. Εκτός από το εκπαιδευτικό προσωπικό της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί έχουν λαϊκή καταγωγή και μάλιστα λαϊκότερη από τους εκπαιδευτικούς των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Επιπλέον οι δάσκαλοι της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης έχουν λαϊκότερη καταγωγή σε σχέση με τους καθηγητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Κάτσικας Χ. -Καββαδίας Γ., Η ελληνική εκπαίδευση στον ορίζοντα του 2000, Αθήνα, εκδ. Gutenberg-Παιδαγωγική  Σειρά, 1996, σελ. 145).

Σε έρευνα των Φρειδερίκου-Τσερούλη για τους δασκάλους  (Βλ. Φρειδερίκου Α.-Τσερούλη Φ., Οι δάσκαλοι του δημοτικού σχολείου, Ύψιλον, Αθήνα, 1991, σελ. 56) βρέθηκε ότι τα κίνητρα που οδήγησαν στην επιλογή του επαγγέλματος είναι κυρίως εξωτερικές ανάγκες όπως οι βραχύχρονες σπουδές, οι περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, η δύσκολη ζωή στην επαρχία και η επιθυμία φυγής προς ένα καλύτερο μέλλον, παρά η γνήσια εσωτερική επιθυμία (Κάτσικας Χ.. -Καββαδίας Γ., Η ελληνική εκπαίδευση στον ορίζοντα του 2000, Αθήνα, εκδ. Gutenberg-Παιδαγωγική Σειρά, 1996, σελ. 146).

Αναφερόμενοι στην κοινωνική θέση του εκπαιδευτικού μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε κυριαρχούμενη. Δεν κατέχει μια θέση στον πρωτογενή ή δευτερογενή τομέα, όπου προσδιορίζεται με σαφήνεια η ταξική θέση, αλλά κατέχει μια θέση στον τριτογενή τομέα παραγωγής. Παρέχει εξαρτημένη εργασία στο κράτος, που είναι ο εργοδότης του.

Ο εκπαιδευτικός ως μισθωτός λαμβάνει πενιχρές αμοιβές, ανάλογες με αυτές της πλειοψηφίας των εργαζομένων και βρίσκεται σε θέση κυριαρχούμενη. Κατά συνέπεια στρέφεται πολύ συχνά στην εξάσκηση δεύτερης εργασίας όπως ιδιαίτερα μαθήματα και φροντιστήρια. Όμως, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι παρά τη δεύτερη δουλειά, η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη διδασκαλία.

Όσον αφορά την κοινωνική καταξίωση υπάρχει μία διαβάθμιση στις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Μεγαλύτερης εκτίμησης χαίρουν οι εκπαιδευτικοί της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ακολουθούν οι άλλες δυο κατηγορίες με ελάχιστη διαφοροποίηση. Πρέπει, όμως, να σημειωθεί ότι οι Έλληνες δάσκαλοι αισθάνονται μειωμένο το κοινωνικό τους κύρος σε σχέση με τις άλλες ομάδες των εκπαιδευτικών.

Παρόλα αυτά, την τελευταία δεκαετία παρατηρείται μείωση του γοήτρου, του κύρους και της δύναμης των εκπαιδευτικών, που συμβαδίζει με τον περιορισμό της σπουδαιότητας των βασικών λειτουργιών της δημόσιας εκπαίδευσης, οι οποίες αφορούν την παραγωγή και αναπαραγωγή της κυρίαρχης ιδεολογίας και των κοινωνικών αντιθέσεων και ανισοτήτων.

Για το πολυάριθμο στρώμα των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το κράτος επιφυλάσσει το ρόλο του « υπαλλήλου της ιδεολογίας» και μάλιστα του πειθαρχημένου υπαλλήλου που βρίσκεται σε «διατεταγμένη υπηρεσία». Λειτουργώντας, λοιπόν, ο εκπαιδευτικός μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο του σημερινού σχολείου καταπιέζει και καταπιέζεται. Βλέπει την ιστορία και τον κόσμο με «ξένα μάτια», αυτά της ιδεολογίας της αστικής τάξης και των «ανωτέρων» του. Κι αυτό επαναλαμβάνεται καθημερινά, ώστε να του γίνεται βίωμα.

Ο Έλληνας εκπαιδευτικός , παρ΄ όλα αυτά, επιμένει να συνεχίζει. Εργαζόμενος με έντονη συναισθηματική φόρτιση παραμένει σταθερά λειτουργός. Ο ρόλος του είναι καθοριστικός στη διπλή λειτουργία της εκπαίδευσης: εγχάραξη και αναπαραγωγή της κυρίαρχης ιδεολογίας από τη μια και επιλογή των εκπαιδευόμενων με ταξικά κριτήρια για την ένταξή τους στην παραγωγική διαδικασία.

Ας προσπαθήσουμε να περιγράψουμε λίγο το δάσκαλο και το ρόλο του στη χώρα μας:

Η απουσία βασικής εκπαίδευσης και κατάρτισης σε σύγχρονα θεωρητικά ζητήματα και μεθόδους διδασκαλίας και επικοινωνίας, η έλλειψη υποβοήθησης του εκπαιδευτικού για προσπάθεια ανάπτυξης του εαυτού του και των δυνατοτήτων του σε μια πορεία δια βίου παιδείας και αυτo-μόρφωσης, τα συμπτώματα της αλλοτρίωσης εξαιτίας του συγκεντρωτισμού της εκπαίδευσης και της επακόλουθης υπαλληλοποίησης του δασκάλου, τον αναγκάζουν να καταφεύγει συνήθως, σε οικεία, δοκιμασμένα πρότυπα, σε μύθους και στερεότυπα, αναπαράγοντας έτσι παλαιότερες αντιλήψεις και πρακτικές που δεν του δίνουν την ευκαιρία δημιουργικής αντιμετώπισης των καθημερινών προβλημάτων.

Λόγω της ασάφειας του ρόλου του και των πολλών και αντιφατικών προσδοκιών που έχουν οι άλλοι από αυτόν, ανάμεσα δηλαδή σε εξωτερικές και εσωτερικές συγκρούσεις, ο εκπαιδευτικός κλονίζεται από αβεβαιότητα.

 Παρ’ όλα αυτά μπορεί: 

-να επικεντρώνεται στο παιδί ή στο μάθημα

-να είναι επιδέξιος στο να κατανοεί και να χειρίζεται τα παιδιά

-να αξιολογεί το έργο του

-να παρακολουθεί σύντομα επιμορφωτικά προγράμματα πρακτικού

  χαρακτήρα

-να έχει γενικά μεγάλη ικανότητα στην τάξη  

Αν όμως δεχόμαστε ότι η διδασκαλία είναι κυρίως μια επικοινωνιακή σχέση, ότι οι μαθητές είναι συνεργάτες στη διαδικασία της  μάθησης, ότι τα νέα βιβλία και αναλυτικά προγράμματα απαιτούν ερευνητική διάθεση και από τους μαθητές και από τους εκπαιδευτικούς και τέλος ότι η προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη αφορά και τους δυο εταίρους  -μαθητές και εκπαιδευτικούς- τότε ο δάσκαλος που όλοι επιθυμούμε θα μπορεί να έχει και τα εξής επιπλέον χαρακτηριστικά: 

-να τοποθετεί και να εξετάζει την εργασία του στο ευρύτερο πλαίσιο του

  σχολείου, της κοινότητας και της κοινωνίας

-να συμμετέχει σε ποικίλες επαγγελματικές δραστηριότητες π.χ. σε ομάδες

  συζήτησης επιστημονικών θεμάτων, σε συνέδρια κτλ.

-να ενδιαφέρεται για τη σύνδεση θεωρίας και πρακτικής

-να αποδέχεται και να υποστηρίζει κάποια θεωρία αναλυτικού προγράμματος

  καθώς και ορισμένο τρόπο αξιολόγησης

Η διευρυμένη αυτή έννοια του δασκάλου περιλαμβάνει ασφαλώς το δάσκαλο/σύμβουλο και το δάσκαλο / ερευνητή.

Η ουσιαστική προετοιμασία του εκπαιδευτικού στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσα από διαδικασίες που θα αποσκοπούν στην ανάπτυξή του, η παροχή εκείνης της γνώσης και η απόκτηση εκείνων των δεξιοτήτων που θα τον ετοιμάζουν για τον απαιτητικό ρόλο που θα αναλάβει είναι η πλέον ασφαλής λύση για την προώθηση της ουσιαστικής μάθησης και τη δημιουργία παιδαγωγικού κλίματος στο σχολείο.

Γιατί το κύριο «εργαλείο» που φέρνει ο εκπαιδευτικός στη διδακτική και μαθησιακή συνάντηση είναι ο εαυτός του.

           Ο ρόλος του δασκάλου στο σύγχρονο σχολείο της πληροφορίας φυσικά και δεν είναι ο κλασικός κεντρικός ρόλος του ατόμου αυθεντία που απλά μεταφέρει την γνώση χωρίς την διαπραγμάτευση της . Αντίθετα ο ρόλος του είναι να επικοινωνεί με τους μαθητές και να διαπραγματεύεται τα γνωστικά θέματα κατά την διδασκαλία ώστε να προκαλέσει την εμπλοκή τους σε δραστηριότητες με στόχο την επίλυση προβλημάτων μέσω της ανάλυσης τους .
    Θα πρέπει να μπορεί να αντιλαμβάνεται τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι μαθητές του για να μπορέσει να προκαλέσει το ενδιαφέρον τους και συνεπώς την ενεργοποίηση τους στη διαδικασία της μάθησης δημιουργώντας τους ένα ισχυρό εσωτερικό κίνητρο. Και τέλος να δημιουργεί δυναμικά μοντέλα των αντιλήψεων των μαθητών για να καταφέρει την τροποποίηση τους. 
    Τα χαρακτηριστικά του δασκάλου στο σύγχρονο σχολείο της κοινωνίας της πληροφορίας ως προς τις γνώσεις του που πρέπει να τον διακρίνουν είναι κυρίως η εκβάθυνση των γνώσεων του σε θέματα που αφορούν στην φύση της επιστήμης του ώστε να μην γίνετε απλός μεταφορέας της γνώσης αλλά να έχει την δυνατότητα να επιλέγει και να παρουσιάζει επιτυχημένα παραδείγματα κατά την διδασκαλία ώστε η αλληλεπίδραση με τους μαθητές κατά την διάρκεια της να είναι επιτυχημένη.
    Τώρα τα χαρακτηριστικά προς τις δεξιότητες του δασκάλου είναι ότι πρέπει να μπορεί επιτυχώς να επικοινωνήσει με τους μαθητές , να αντιλαμβάνεται τον τρόπο σκέψης τους και να έχει την ικανότητα να τους κερδίζει κατά την διάρκεια της αλληλεπίδρασης τους
    Ενώ τα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς του θα πρέπει να είναι η φιλικότητα απέναντι στον μαθητή και συνάμα η δεκτικότητα του στις απόψεις των μαθητών ώστε να τους ωθεί να τις διαπραγματευτούν μαζί στην τάξη. Μα προπαντός να μην είναι απόμακροι προς τους μαθητές .

Για το σύγχρονο εκπαιδευτικό ανοίγονται τρεις δρόμοι (Κάτσικας Χ. –Καββαδίας Γ., Η εκπαίδευση στον ορίζοντα του 2000, Αθήνα, εκδ. Gutenberg, 1996, σελ. 162-163):

Ø            Ο πρώτος είναι ο εύκολος δρόμος της παθητικής αποδοχής των προδιαγραφών του ρόλου, δηλ. των κρατικών επιταγών και εντολών, που καθορίζουν τη λειτουργία του στο σχολείο. Διαλέγοντας αυτό το δρόμο ο εκπαιδευτικός συντελεί στην απρόσκοπτη λειτουργία της εκπαίδευσης και στη διαιώνιση του καπιταλιστικού συστήματος.

Ø            Ο δρόμος της παθητικής αντίστασης είναι ο δεύτερος δρόμος, όπου ο δάσκαλος ακολουθώντας είτε το δρόμο της «ατομικής λύσης», είτε προβάλλοντας επουσιώδεις αντιρρήσεις, συντελεί στην επίτευξη των στόχων του εκπαιδευτικού συστήματος.

Ø            Ο τρίτος δρόμος είναι αυτός της ενεργητικής-συλλογικής αντίστασης, κατά τον οποίο ο εκπαιδευτικός κάνει συνειδητές αποκλίσεις από το προκαθορισμένο πλαίσιο του ρόλου του και, ασκώντας κριτική στο συνολικό σχολικό πλαίσιο και τη σχέση του με το κοινωνικό, προσπαθεί να φωτίσει τις «αθέατες» πτυχές της εκπαιδευτικής και κοινωνική πραγματικότητας. Συνειδητοποιεί ότι η συλλογική πάλη είναι απαράβατος όρος για ν΄ ανταποκρίνεται η εκπαίδευση στις ανάγκες των νέων και των εργαζομένων για μια κοινωνία όπου η ευτυχία του ενός θα είναι προϋπόθεση και αποτέλεσμα για την ευτυχία όλων.

 “Η πολυπρισματική κοινωνική εικόνα του Δασκάλου”.

Συμφωνητικό ενοικίασης

Γη, ένας θαυμάσιος πλανήτης

Ζούμε στο Βόλο και κοινό μας χαρακτηριστικό, εκτός από το επάγγελμά μας, η χρήση των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση μα και στην καθημερινότητά μας. Το blog ξεκίνησε με σκοπό να φωτογραφίσουμε χώρους στους οποίους χρησιμοποιείται η τεχνολογία, κυρίως οι Η/Υ. Βγήκαμε, λοιπόν, στους δρόμους με φωτογραφικές μηχανές στο χέρι και αποτυπώσαμε αυτούς τους “τεχνοχώρους” , το πως χρησιμοποείται η τεχνολογία, τι σκοπούς εξυπηρετεί, πόσο διευκολύνει τις εργασίες στα διάφορα περιβάλλοντα. Στη συνέχεια επεκταθήκαμε και σε άλλα ζητήματα γύρω από την τεχνολογία…

Το blog μας είναι ένας τρόπος επικοινωνίας και επαφής τόσο μεταξύ μας, όσο και με όποιον έχει κάτι να μας πει, είτε αυτό αφορά τα θέματα του blog είτε κάποια γενικότερα θέματα που σχετίζονται κυρίως με την εκπαίδευση.